منبع این داستان  در صفحه فیسبوک شخصی یکی  از جوانان که در شب احیاء در مسجد حضور داشته است :

در شب احیاء بر ما چه گذشت؟؟!!

امسال شب قدر یکی از بدترین شبای قدرم را گذروندم! اینقد بدحال و هوا ونچسب بود که حتی نتونستم دعامو کامل کنم. از در رفتم تو، گرمای مسجد خوردتو صورتم؛ با چندتا پنکه میخان مسجد خنک کنند.ایالتی که حکم کند پور یورت الله، أقول اشهد ان لا اله الا الله!با این مسئولای آبادی و مسجد دگه انتظار بیشتری نمیشه داشت! هیئت امنایمسجدمون اگه اشتباه نکنم اینا هستند. (ا.ر) و (ع.ر) که پروپائی ندارند که کاری بکنند، (ع.ر)که معلوم‌الحاله، (م.ا) و(پ.م)هم هستند، (م.ر) پستچی خوری هم هست که چندساله اصلارفته خور!! معلومه نمیشه انتظار بیشتری داشت! داشتم میگفتم! بعد از گرمای مسجد دومین چیزی که تو ذوقم خورد...

    

جوانان و نوجوانان علاقه مند به ورزش فوتبال چوپانان هر شب ساعت 22 برای رهایی از گرمای طول روز در زمین فوتبال بازی گل کوچک برگزار میکنند.این زمین که اسفالتی است و اخرین باری که ان را روکش کردند مربوط به 10 سال پیش میباشد. زمین که استانداردهای مربوطه برای اجرای بازی فوتبال را ندارد ،دارای پستی و بلندی و بعضی از قسمت ها اصلا اسفالت ندارد و خاکی است و همچنین خاک های اطراف زمین که بر اثر باد وارد محوطه می شوند باعث زمین خوردن بازیکنان میشود.

کمبود های این زمین  قدیمی که شب ها حداقل 30 نفر از جوانان ونوجوانان را دور هم برای اجرای بازی جمع میکند عبارتند از:

1-نداشتن فضایی برای تعویض لباس و همچنین انباری برای نگه داری دروازه ها و توپ و سایر لوازم دیگر.

2-نداشتن نیمکت یا فضایی مناسب برای نشستن افراد تماشاچی یا تیم سوم و چهارم و...

3-نداشتن فنس در اطراف زمین به منظور جلوگیری از خروج توپ از محوطه.

4-تخلیه کردن نخاله های ساختمانی  در اطراف زمین برای ساخت و سازهای ورزشگاهی که قول انرا 5 سال پیش داده بودند.

5-نداشتن اب اشامیدنی و یا ابسرد کن.

6-نداشتن سرویس بهداشتی

و ...

با این وضعیت  و با این امکانات محدود هر شب بچه ها با هم چراغ های زمین را روشن می کنندو شروع به بازی میکنند.

امیدوارم مسئولان فکری برای این ورزشگاه که قول انرا داده بودند کنند.نه این که هر سال یک بلوک در زمین جابجا شود و بگویید در حال ساخت است.

مطالب آرشیو                          

 ((يك بام و صد هوا))

مدتی قبل قرار بود جلوی اورژانس چوپانان را اسفالت کنند.برای این کار باید بابخشداری، راه وترابری وشبکه بهداشت هماهنگ میشد.از انجا که چوپانان زیر نظر بخشداری انارک است؛راه وترابری دهستان ما زیر مجموعه اداره راه وترابری خور وبیابانک میباشد ودرمانگاه واورژانس چوپانان زیر نظر شبکه بهداشت نائین است برای انجام این کار ساده وپیش پا افتاده موانع بسیاری به وجود امد.همین مثال ساده بس است تا بتوان بگوییم که یک مشکل بزرگ چوپانان این است که ادارات مختلف ان زیر نظر شهرهای جداگانه ای قرار دارد به همین خاطر هماهنگی بین ادارات ان به سختی انجام میشود.

 در حال حاضر اب وفاضلاب چوپانان زیر نظر فاضلاب نائین، پایگاه بسیج زیر نظر ناحیه شهید مفتح خور،اورژانس ودرمانگاه زیر نظر شبکه بهداشت نائین،راهداری زیر نظر راه وترابری خوروبیابانک،دهیاری دهستان زیر نظر بخشداری انارک،بانک کشاورزی چوپانان تحت سرپرستی بانک کشاورزی اصفهان،مدارس چوپانان زیر مجموعه اموزش پرورش نائین،اداره برق زیر نظر اداره برق خور،محیط بانی زیر نظر محیط زیست نائین،بهزیستی زیر نظر بهزیستی خورمیباشد  گفتنی است.

 طبق تصمیمات اتخاذ شده قرار است در سال88 درمانگاه زیر نظر شبکه بهداشت خور بشود.امکانات وشرایط شهرستان نائین باخور پیش بینی میشود که به کاهش عمل کرد درمانگاه منجر شود با توجه به اینکه سرپرستی در شهرستان های مختلف باعث میشود کارهایی که قرار است با هماهنگی دو یا چند اداره انجام شود به سختی وبا تاخیر انجام پذیرد با توجه به تقسیمات کشوری که چوپانان جزو بخشداری انارک وفرمانداری نائین است باید تلاش کنیم که همه ادارات ما زیر نظرادارات نائین قرار گیرند.

تو خود بخوان حدیث از این مجمل......قضاوت با شما

مطالب آرشیو 

ای کاش...

زمانی برج های قلعه چوپانان که بافت قدیم را در محاصره خود داشت در اطراف چوپانان قدیم سربه اسمان ساییده بودند که در نوع خودشان منحصر به فرد بودند این برج ها دارای سه طبقه مجزا بودند که در هر طبقه تیرکش هایی داشت که دید محدوده ی خودرا تا مسافت ها وتا پای برج راکنترل میکرد اما سالها پیش این برجها بدون توجه به قدمت انها به دسته عده ای نا اگاهانه خراب شدند.

ای کاش هم اکنون این برجها بودند وقدمت نزدیک به یک قرن ونیم چوپانان را به رخ روستا های اطراف میکشیدند.

ای کاش بادگیرهای قدیمی که زمانی جای کولر های ابی وگازی کنونی را داشتند خراب نمی کردند ومی گذاشتند تا شاید روزی همین اماکن از طرف سازمان حفظ میراث فرهنگی تحت پوشش گرفته میشد وجذب گردشگر میکرد وبودجه ای را به این روستا اختصاص میداد.

ابتدای ورودی روستا در کنار دیوار های باغستان هابرجک هایی دیده میشود معروف به (باد شکن)و یا (ریگ برگردان) که  کار این برجک ها جلوگیری از پیشروی ماسه های بادی بود که قدمت انها همان قدمت برج های فرو ریخته است ویاد قلعه ی قدیم چوپانان که بر اثرسیل ویران گردید رادر ذهن هر بیننده ای تداعی میکند هنوز پا برجا میباشد.

ای کاش مختصر بودجه ای را در جهت ترمیم وباسازی انها اختصاص میدادند تا نمای شهر مجذوب تر میشد تا شاید سازمان میراث فرهنگی وگردشگری بذل توجه ای به ان می نمودند مثل:گرمه،جندق،انارک و... که میراث گذشتگان را ترمیم وحفظ کرده اند.

ای کاش نمای کوچه ها وخیابان های بافت قدیم هم باز سازی میشد و در پایان ای کاش به جای حصارکشی در ودیوارباشگاه ورزشی ابتدا ساختمان ان را می ساختیم تا منتظر بودجه بعدی که خدا میداند کی باشد نباشیم.و جوانان هم بلا تکلیف نبودند.

ای کاش.....ای کاش.....ای کاش

مطالب ارشیو    

 مهاجرتهاي بي رويه يا اجباري!

چوپانان از لحاظ موقعيت جغرافيايي ازمركز استان 300كيلومتر فاصله دارد از مركز شهرستان 165 كيلومتر فاصله دارد وبه لحاظ اينكه فرصتهاي شغلي مهيا نبوده ويا از دست رفته اند براي امرار معاش اهالي به شهرهاي اطراف هميشه مهاجرت كرده اند.

نبود شغل مناسب يا كار ثابت براي ساكنين يكي از ايتم هاي اصل مهاجرت به شهرها بوده است.

تعدادي از اهالي كه در معدن سرب نخلك شاغل بوده اند يا حين خدمت يا پس از خدمت،دوران بازنشستگي را ازدهستان مهاجرت مي كنند،تعدادي كه شغل ازاد يا رانندگي دارند،براي اينكه به پايانه هاي بار در شهرها  نزديكتر باشند نيز مهاجرت نموده اند.در هر صورت در هر شغل ومقام كه باشند از دهستان مهاجرت مي نمايند،پس نتيجه ميگيريم به دليل نبود امكانات رفاهي اجتماعي،ورزشي و... مهاجرتهاي بي رويه صورت ميگيرد.

بخش عمده اي از اهالي به دليل نبودن امكانات اموزشي،اعم از كلاسهاي متفاوت رشته هاي مورد نظر تحصيلي مهاجرت ميكنند به همين خاطر تعداد دانش اموزان از حد نصاب نيز كمتر مي شود ودر نتيجه دبستان يا دبيرستان منحل مي شود همينطور كه از سالها پيش رفته رفته از تعداد دانش اموزان كاسته شده است. واگر مسؤولين اقدامي نيز در اين زمينه كرده اند نتيجه اي نداشته است. ايا راه حل مناسبي وجود نداشته است؟ يا مسوولين بي تفاوت از كنار اين موضوع گذشته اند، اگر سرمايه داران بومي سرمايه اشان را بجاي اينكه در جاي ديگري مصرف كنند در خود دهستان سرمايه گذاري كرده بودند ميتوانست كمي از مهاجرت بي رويه را بكاهد،اگر بودجه ناچيزي كه به دهستان تعلق مي گيرد با روش كارشناسانه هزينه ميشد الآن نبايد دهستاني كه ساليان قبل همه امكانات را داشت امروزه رو به زوال برود.

مطالب ارشیو

اورژانس یا آژانس

در یکی از روزهای عید89بود که اتومبیل پرایدی با سه سرنشین از طبس عازم سمنان و شمال بود که بر اثر خواب الودگی راننده چپ میکند.این حادثه در 30 کیلومتری جندق اتفاق میافتد.مصدومان بلافاصله با خودروهای عبوری به اورژانس جندق اعزام میشوند.نزدیکای غروب به ما زنگ زدند که چنین اتفاقی برایمان افتاده چون از نزدیکان ما بودند و دکتر گفته باید سونوگرافی شوید تا علایم کمردرد مشخص شود ولی اورژانس جندق امبولانس نداد با تماس تلفنی که از اورژانس چوپانان به اورژانس جندق داشتیم گویا راننده نداشتند البته گفتند ما میتوانیم ایشان را تا نایین ببریم اما در نایین سونوگرافی همه روز نیست ما گفتیم اوژانس تااینجا انها را بیاورد تا ما همراه ایشان شویم گفتند نمیشودجانداریم.قرار شد در نهایت ایشان رابا امبولانس اورژانس ببرند نایین .مادر کنار جاده چوپانان منتظر انها بودیم که همراه مصدوم تماس گرفت که ما با اژانس امدیم چوپانان.بالاخره ما با ماشین شخصی خودمان مصدومان را به اردکان بردیم درانجا از هر دو انها سونوگرافی و سی تی اسکن بعمل امد پس از یک شب بستری روز بعد عصر انها را ترخیص کردند.لازم به یاداوریست که همراه مصدوم هم اسیب دیده بود اما بالاجبار باید خانمش که مصدوم بود را همراهی میکرد.این داستان برای این بود که به چه کسی مریض اورژانسی میگن؟ چه تشابهی بین (اورژانس با  اژانس) هست که یهو بجای ماشین اورژانس  ماشین اژانس مریض میاورد؟ فقط اولی دو حرف "ور" بیشتر دارد البته اولی رایگان و دومی با هزینه شخصی است! اولی پارتی می خواد دومی مردم را بی طبقه می بیند! انهم در شرایطی که ایام عید است وخدا کند کسی غریب نیفتد!1!!!

مطالب ارشیو

بنام خدای بزرگ

استقبال از مرگ

مدتهای مدیدی است که با توجه به میزان جمعیت درچوپانان مرگ و میر زیاد شده یا بهتر می توان گفت که میزان مرگ ومیر بیشتر از زاد و ولد می باشد .البته مرگ دست خداست و ما بندگان نمی توانیم جلو مرگ

را بگیریم اما به شکل امروزی هم که در چوپانان باب شده نباید از مرگ استقبال کنیم چرا که هر زمانی که

دست تقدیر الهی ایجاب کند خداوند صلاح کارش را عملی خواهد کرد.

در زمانهای کمی دورتر که خود به چشم دیدیم یا از بزرگان شنیدیم هر وقت خانواده ای عروسی میکردخانواده ها جلوی عروس و دامادها گوسفند می کشتند یا بقول خودمان خون می کردند یاهر فرزندی در هر خانواده ای بدنیا می امد بپاس ورودش گوسفند قربانی می کردند یا کمی دورتربنگریم انهایی که تمکن مالی داشتند جلوی میهمان عزیزشان  اینکار را می کردند.اما در قدیم اگر عزیز شان از دست می رفت با خون کردن جلو جنازه اش اینطور استقبال نمی کردند که امروز در بین ما چو پو نو نیها باب شده و همه چشم و هم

چشمی می کنیم تا شنیدیم عزیزی از میانمان رفت در وحله اول بدنبال گوسفندی می گردیم تا جلو جنازه اش قربانی کنیم!!!!؟ قربانی کردن برای اموات وقت و موقع بخصوصی دارد و روز دیگری است اگر ما بخواهیم

قربانی کنیم.از وقتی که این برنامه ها مد شده و همه هم این کارها را میکنیم  باید هر روز منتظر اخبار ناگوار

این چنینی باشیم و تا باز دوباره این فرهنگ را بخواهیم به همشهریان عزیز القا کنیم که بیاییم عین قدیم رفتار کنیم زمان خواهد برد و کو گوش شنوا!!! پیش خودشان میگویند مگر ما  ندار هستیم  چرا ما دست کسر روی

امواتمان بگذاریم.حالا ما گفتیم یا درست یا غلط این نظر منه.البته بازم میگم مرگ دست خداست و این حرفها

 حرف دل اکثر مردمه..بامید روزی که دیگر شاهد اتفاقهای ناگوار این چنینی و اینقدر زیاد در بین هیچکس

نباشیم ودر بین ما چوپونونیها هم اتفاق نیفته .انشااله تعالی.دست حق نگهدارتان.با سپاس 22/2/89

دیگران کاشتندو ما خوردیم

این ضرب المثل زیبا از پیشینیان ما به جای مانده؛الحق که چه زیبا گفتند که: دیگران کاشندو ما خوردیم ما بکاریم و دیگران بخورند.

دشت چوپانان در زمان های کمی دورتر بسیار سرسبزو رنگین و تفریحگاه اشنا وبیگانه بود تا جای جای ان تا کرانه های ریگزار های دوست داشتی همین طور سرسبز بودو نسیم خوش کویری خوشه های گندم و جو را نوازش می کرد وسرتا سر خیابان دشت دو طرف پوشیده از درختان توت بود که عصر ها هوا روبه خنکی که میرفت خانواده ها دسته جمعی هر خانواده ای زیر درخت توت  یک چادر شبی را گرفته ودیگری در بالای درخت توت می تکاند ودر اخرهمگی دورچادر شب نشسته وتوت نوش جان می کردند وبسیار خوش می گذشت،اری به مصداق همین ضرب المثل زیبا کشاورزان سخت کوشی بودند که کاشتند تا ما بهره می بردیم.

امروزه کسی نیست که بکارد تا دیگران استفاده کنند  امروز ما نمی کاریم تا که دیگران نخورند .امروز کاشته های قدیمی ها را از ریشه می خشکانیم ومی سوزانیم تا ضرب المثل کمرنگ وکمرنگ تر شود.وجایش را به این ضرب المثل امروزی بدهد که: دیگران کاشتندو ما خوردیم     ما نمیکاریم تا که دیگران نخورند.