| دریای طوفان دیده را پایان کویر است
|
|
در انتظار بارش باران کویر است |
|
|
|
|
|
راضی به خار است آنکه روزی بیشه ها داشت
|
|
پاشیده از هم پیکر عریان کویر است
|
|
|
|
|
آن همنبرد ناخدای چیره بر موج
|
|
چشم انتظار گلّه یا چوپان، کویر ست
|
|
|
|
| آن جایگاهِ دختر ِ زیبای دریا
|
|
جولانگه ِ ماران و هم موران، کویر است
|
|
|
| آن سینه با صد رود پر جوش و خروشان
|
|
اینک سراب و تشنه ی حیران، کویر است
|
|
|
| شب آسمان، بی سقف و بی بنیاد و سست است
|
|
این سقفِ پر روزن بر این ویران کویر است
|
|
|
| زنگ شتر زخم دلش را تازه تر کرد
|
|
با کینه ی دیرینه هم پیمان کویر است
|
|
|
| تا (بی نشان) اینگونه دید این گونه
پنداشت
|
|
سنگین گناهش را سبک تاوان ، کویر است شمس الدین عراقی 
|
|
|
| گوشه ای از کویر در منطقه کوچه |
نوسندگان
